Zoals jullie ondertussen weten hebben er tijdens de try-out een aantal bijzonder etentjes plaatsgevonden. Op vrijdag 11 november kookte @TheoHellegers voor drie gasten. Lees hieronder zijn zeer smakelijke verhaal!
Laat ik beginnen met een bekentenis. Ik heb niet mee gedaan met #etendoejesamen omdat ik nu eenmaal meteen erg enthousiast werd van het concept. Nee, ik heb meegedaan uit een tweetal zeer praktische overwegingen. Op de eerste plaats zou ik reeds een etentje hebben met een date, vierde date, eerste etentje. Echter besloot ik hier twee dagen te voren van af te zien omdat het gewoonweg niet ‘goed voelde’ en achteraf blijkt dat dat wederzijds was. Daarmee had ik meteen twee probleempjes. Ten eerste had ik reeds inkopen gedaan en was ik voornemens geweest om flink uit te pakken. Ten tweede had ik 11-11-11 opgeofferd en het hogere doel van de liefde ten opzichte van het doel van het feesten gesteld.
Of ik het nou ergens gelezen heb of dat ik nu van de social media-expert, mijn zus, gehoord heb weet ik niet meer, maar ik begreep dat er een nieuw concept bestond dat gericht was op het eten met complete vreemden of wel etendoejesamen.nl. Een concept voor verstokte vrijgezellen, die altijd eenzaam met hun bord op schoot zaten? Of voor mensen die met een lege avond en een volle koelkast zaten? Ik besloot te gaan zoeken op het internet, maar na een aantal keren de verkeerde zoekwoorden te hebben ingetypt, kon ik de site niet vinden en dus gaf ik het op. Terwijl ik een bezoekje aan mijn zus bracht, vertelde ik over mijn gestrande idee en aangestoken door haar enthousiasme en grote doorzettingskracht vond ik alsnog de site. Een eenvoudige site, eenvoudig stukje en misschien precies geschikt voor het eenvoudige doel, mensen bij elkaar brengen.
Bij het invullen van mijn aanbod begon ik echter al wat weerstand op te bouwen. Natuurlijk, de website-eigenaar had al vermeld dat niet alles perfect werkte, maar na vier keer mijn aanvraag te hebben ingevuld kreeg ik er genoeg van en mailde de initiatiefnemer tot het geheel. Uit zijn reactie bleek dat mijn aanvraag was aangekomen en dus kon het spel beginnen: ‘Aangeboden drie plaatsen aan mijn tafel’. Het duurde niet lang of de eerste reactie kwam binnen: Bram, bezig met zijn ICT-bedrijfje op te zetten en wil nog Psychologie gaan studeren, erg verschillende dingen, maar dat zou hij me nog wel uitleggen. Enthousiast geworden door het feit dat dit concept schijnbaar toch werkte mailde ik terug: ‘laat Bram maar komen, gezellig!’. Natuurlijk begonnen meteen alle radaren te draaien en had ik de neiging om Bram alvast te Google’en omdat het natuurlijk toch wel spannend is met wie je aan tafel komt te zitten, zeker drie gangen lang. Door gebrek aan tijd op dat moment kwam het daar niet van. Op slag van nacht kwam er nog een mailtje binnen: ‘Hey Theo, zojuist nog twee aanmeldingen binnen gekregen voor jouw etentje morgenavond. Het gaat om Louise (31) en Berna (41).’ Het was eerlijk gezegd een pak van mijn hart. Twee dames, dat fleurde het gezelschap sowieso op en aan hun mailtjes te zien, hielden ze van een borrel en gezelligheid! Komt bij dat er nu drie partijen aan tafel zaten die elkaar niet kenden, ik stond er niet meer alleen voor!
D-DAY
Ik moet eerlijk toegeven dat de voorbereidingen op het etentje meer tijd in beslag namen dan dat ik verwacht had en in de aanloop naar de avond ontstond er zoveel stress dat ik toch maar alvast een slokje nam van de fles rode port die ik speciaal had gehaald omdat ik wist dat de dames dat lekker vonden. De tijd vloog voorbij en voordat ik het wist stond ik de kaarsjes aan te steken en de tafel te dekken, het zag er nog romantisch uit ook nog haha. Om 18.00 was ik nog niet klaar, maar er klaar voor… en het duurde dan ook niet lang voordat de bel ging. ‘Een vroege vogel’ dacht ik nog. Bij de voordeur aangekomen stond daar de Grote Vriendelijke Reus. Bram was dus groot en had een vriendelijke uitstraling! Als attentie bracht hij een zelf opgenomen CD van zijn pianomuziek mee, erg aardig van hem! Ik moest hem echter meteen weer de deur wijzen omdat hij zijn auto verkeerd had geparkeerd en zo het risico liep om bekeurd te worden. Bij zijn terugkomst bracht hij meteen de twee dames mee. Met een grote glimlach stelden zij zich voor: ‘ik ben Berna de ander was natuurlijk Louise’.
Voor mijn gevoel brak het ijs meteen onder het genot van een glaasje port (de dames) en een glaasje water (Bram) en mijn eigen vierde glaasje port (maar de spanning was weg). Bram en de dames maakten nader kennis, terwijl ik mij haastte om de amuse te bereiden, ik serveerde een mousse van kipfilet met een dressing van Balsamico Crème en Karamelsaus, gewaagd zou ik het noemen. Het gerechtje bleek een goed opstapje te zijn naar een gesprek over eten en andere geneugten van het leven en werd dan ook positief ontvangen. Het voorgerecht, ragout van kalfstong, was ook wat onbekend voor de mensen aan tafel en tot overmaat van ramp brak de binding uiteen tot schifting en zo mislukte het gerecht ook nog. Gelukkig waren de smaken nog herkenbaar, maar toch, zonde. Toen het hoofdgerecht, dit was een combinatie van met Farce gevulde Poulet Fermier gebardeerd met serranoham en Pintade Fermière (parelhoen) uit de grill met een lichte, rode wijnsaus. Daarbij serveerde ik Garni: geitenkaassalade met basilicum, tomaat en cajun aardappeltjes. Daarmee legde ik de lat wat hoog voor mijzelf en het gezelschap, maar ook nu werd het gelukkig gewaardeerd. Ikzelf was zo slim geweest om genoeg ruimte te laten voor het toetje en dat was ook wel nodig, want het was heel lekker maar erg machtig. Cheesecake van Marleen van Bairro Alto, gewoon omdat die van haar het lekkerst is, een statement dat bekrachtigd werd door het gezelschap, al had niet iedereen genoeg ruimte overgelaten.
Na de koffie was daar formeel het einde van het etentje en ondanks het feit dat iedereen wat moe was (aan het gapen te zien), was het gezelschap schijnbaar zo leuk dat iedereen pas om 23.45 huiswaarts keerde. De tijd was voorbij gevlogen.Resumé: het was een bijzonder leuke avond, met een gemêleerd gezelschap bestaande uit twee zeer gezellige, vrolijk kwebbelende dames, een rustige, luisterende gezellige heer en een zich veel te druk makende gastheer. De wens tot een nieuwe ontmoeting werd uitgesproken en e-mail uitgewisseld, dus wordt vervolgd!!
